به نام حضرت دوست
«حلول ماه ربیع الاول، ماه شادمانی و سرور اهل بیت علیهم السلام بر همگان تبریک و تهنیت باد.»
آغاز بهار شادی و شور و شعف، آغاز ایام سراسر نوری که آثار رحمت الهی و ذخایر برکات خداوندی پدیدار می شود و انوار جمال الهی بر زمین و زمینیان می تابد و زمانی است برای شکفتن لاله های فخر و عزت در دل روزگار…
در این ماه خجسته نسیم سحری، جان مایه عشق را به گستره خاکیان می فرستد، شاخه های مهربان درختان، گونه به رنگ فلق می سایند، آبشاری از نور، خنده های شادمان خورشید را به آدمیان می بخشد، جوششی از شکوه آسمان را در بر میگیرد و جوانه های تبسم، لبها را شاداب از طراوت تغزلی کرده اند در ولادت فخر زمین و زمان؛ پیامبر نیکی ها و آغاز امامت منجی عالم امکان…
در بهار ناب خوش عهدی که فصلی است برای شکفتن و رها شدن، با رویش گل نبوی همصدا و با شکفتن شکوفه های امامت همنوا می شویم و با هم زمزمه می کنیم که:
«السلام علیک یا ربیع الانام و نضرة الایام»…
لابد مثل همه این محرم ها و صفرها که به ربیع ختم شدند…
لابد مثل همه آن اسفند ها که با فروردین و اردیبهشت عاقبت به خیر شدند…
لابد مثل همه زمستان هایی که با بهار، بهاری شدند…
قطعا تو می آیی…
می آیی و عاقبت روزگار به تو ختم می شود به خیر…
یقیناً حال روزگار خوش می شود؛ خوش به حال روزگار…
امید آن که با اخلاص و ادای شکر این نعمت بسیار بزرگ، به معرفت خود بیافزاییم و از صفات پسندیده بهره مند گردیم.
آمین یا رب العالمین.
محمدرضا شفیعی _ شهردار وزوان